„Istnienie bowiem rzeczywistości, istnienie bytu, czyli byt realny – po prostu byt – jest jedynym fundamentem poznania człowieka, albowiem wszystkie nasze akty poznania (w tym wytwory) ostatecznie dotyczą bytu, bez którego są niezrozumiałe i niedorzeczne. A bytowość to nic innego jak istnienie realne jakiejś zdeterminowanej w sobie treści. (…)
Być bowiem bytem, to być realną treścią, która istnieje, albo realnie istnieć jako „ta oto” treść – istota.”
Mieczysław Albert Krąpiec, Metafizyka, TN KUL, Lublin 1978, s. 39.
