banner ad

Ojciec Święty Pius XI

| 10 lutego 2013 | 0 Komentarzy

Pius_XI75 lat temu, 10 lutego 1939 roku zmarł w Watykanie, w wieku 81 lat, Ojciec Święty Pius XI (z urodzenia: Ambrogio Damiano Achille Ratti), prezbiter od 1879 roku, potrójny doktor prawa kanonicznego, teologii i filozofii; od 1914 roku prefekt Biblioteki Watykańskiej i pronotariusz apostolski, od 25 IV 1918 wizytator apostolski w Polsce i na Litwie, a od 6 VI 1919 nuncjusz apostolski w Polsce i jednocześnie abp tytularny Nafpaktos (jako jeden z dwóch, oprócz przedstawiciela Turcji, członków korpusu dyplomatycznego pozostał w Warszawie podczas bitwy warszawskiej w sierpniu 1920 roku; zaprzyjaźnił się z Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim, lecz popadł w konflikt z bpem krakowskim Adamem ks. Sapiehą, co stało się powodem jego odwołania); od 15 VI 1921 abp Mediolanu, do godności kardynalskiej wyniesiony przez papieża Benedykta XV 19 VII 1921; od 6 II 1922 roku 259. papież Świętego Kościoła Rzymskiego; wezwał rządców i narody świata do uznania Społecznego Panowania Chrystusa Króla, ustanawiając także Jego święto (Quas primas, 11 XII 1925), lecz aktywność społeczno-polityczną katolików chciał zawęzić do bezpośrednio kontrolowanej przez Kościół (inaugurowanej 23 XII 1922) Akcji Katolickiej, dezawuując inicjatywy autonomiczne i nieklerykalne (potępienie Action Française, napięcia pomiędzy Akcją Katolicką a karlizmem w Hiszpanii), oraz do odnowienia ustroju stanowo-zawodowego jako remedium na błędy liberalizmu i zagrożenie socjalizmem (Quadragesimo anno, 15 V 1931); potępił fałszywy, irenistyczny ekumenizm (Mortalium animos, 6 I 1928), trzykrotnie (1926, 1932, 1937) prześladowania Kościoła w Meksyku, udzielając (Iniquis afflictisque, 18 XI 1926) meksykańskim katolikom zezwolenia na opór czynny, lecz trzy lata później zmuszając cristeros do złożenia broni; potępił także ucisk Kościoła w Republice Hiszpańskiej (Dilectissima nobis, 3 VI 1933) i zaakceptował powstanie narodowo-wojskowe z 1936 roku jako mające charakter Krucjaty; potępił faszystowską statolatrię (Non abbiamo bisogno, 29 VI 1931), hitlerowski rasizm (Mit brennender Sorge, 14 III 1937) i bezbożny komunizm (Divini Redemptoris, 19 III 1937); nadał tytuł Doktora Kościoła świętym: Albertowi Wielkiemu, Piotrowi Kanizjuszowi, Robertowi Bellarminowi i Janowi od Krzyża, wyniósł na ołtarze m.in. Teresę z Lisieux, Jana Bosko, bpa Jana Fishera, Tomasza More’a (jako patrona polityków), Piotra Kanizjusza, Alberta Wielkiego i Andrzeja Bobolę. 

 

prof. Jacek Bartyzel

 

Kategoria: Kalendarium

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *